College voor de Rechten van de Mens: "toegangsregels van Plopsa voor bezoekers met een beperking waren discriminerend"

Het oordeel van het College voor de Rechten van de Mens laat er geen twijfel over bestaan: de eerdere toegangsregels van Plopsa voor bezoekers met een beperking waren discriminerend. De uitspraak sluit aan bij wat het bedrijf zelf tijdens de zitting van 16 oktober al had toegegeven, namelijk dat vooral mensen met autisme door de regeling ongelijk werden behandeld.

Tot en met 2024 mochten bezoekers met autisme de prikkelarme wachtrij alleen in als zij werden vergezeld door een begeleider met een volledig betaald ticket. Voor veel volwassenen betekende dit dat zelfstandig een park bezoeken onmogelijk was en dat zij extra kosten maakten waar andere bezoekers niet mee werden geconfronteerd.

Het College formuleert het oordeel helder:

“Verweerder heeft verboden onderscheid gemaakt op grond van handicap of chronische ziekte.”

En verder:

“Uit het beleid blijkt niet dat bezoekers met autisme de prikkelarme wachtrij autonoom mogen betreden… Hiermee is verboden onderscheid gemaakt.”

Aanpassing van het beleid

Tijdens de zitting maakte Plopsa bekend dat de regels per 1 januari 2026 structureel worden aangepast. Vanaf die datum kunnen bezoekers met een beperking in alle parken in Nederland, België en Duitsland:

zelfstandig gebruikmaken van de prikkelarme wachtrij,
zonder verplichte begeleiding,
en zonder extra kosten.

Volgens het College is deze wijziging noodzakelijk om gelijke behandeling daadwerkelijk te garanderen.

De belangenorganisatie Stichting Uit met Autisme noemt het oordeel een belangrijk ijkpunt. Woordvoerder Romano Sandee benadrukt dat het besluit veel verder reikt dan één park:

“Dit is een waardevolle erkenning voor iedereen die door onzichtbare drempels werd belemmerd. Een dagje uit zou nooit een juridische strijd moeten zijn. Autonomie en gelijkwaardigheid zijn rechten, geen pluspunten.”

Hij wijst erop dat Plopsa met deze stap laat zien dat het wél anders kan. Volgens hem zou de gehele vrijetijdssector dit voorbeeld moeten volgen: “goede bedoelingen zijn niet genoeg, beleid moet in de praktijk écht gelijkwaardig werken.”